Supervisie, intervisie, consultation en leertherapie

                                                                             "Supervisie is u tonen in uw kwetsbaarheid!"                      eigen foto

Supervisie

Samen met de supervisor kijken naar de eigen hulpverleningsrelatie met zijn patiënt of cliënt.               Op afspraak Tel. 016 462732

Voor psychologen, psychotherapeuten, psychiaters, artsen specialisten, huisartsen, sociaal assistenten, verpleegkundigen, kinesisten, ergotherapeuten, creatieve  therapeuten, muziektherapeuten, opvoeders, pastors, lekenconsulenten, logistieke helpers, ….

Het is een leerproces en therapeutisch proces bij het helpen van mensen en enkel gericht op het hulpverleningsproces . Het is geen totale levensrevisie maar een focussen op de relatie hulpverlener - patiënt of cliënt .

- Van waar komt dat willen helpen van mensen en dat velen van dit zorgen hun beroep gaan maken ?

De basisdynamiek van een hulpverleningsrelatie.

Het eerste wat de mens ondervindt nadat hij uit de symbiotische eenheid met zijn moeder losgekomen is ,is zorg, of verzorgd worden. Na de volle éénheid is dit de aller eerste vorm van contact. Verbondenheid vertaalt zich in een hele waaier van noden, verlangens  en gevoelens. Houden van en graag gezien worden is in hun primitiefste vorm  vermengd met dit zorggedrag. Wanneer we  thuis mensen helpen en ook wanneer we beroepsmatig mensen helpen dan heeft dit te maken met deze zeer primitieve  toestanden in ons persoonlijk leven. De eigen psychodynamiek zal een beslissende rol spelen (in de beroepskeuze) om mensen (beroepsmatig) te gaan helpen.

Bij supervisie wordt de relatie van de hulpverlener geanalyseerd kijkend naar overdracht en tegen overdracht, naar de vermenging met de niet therapeutische realiteit en naar  de vier basisdimensies van een relatie (naar Fairbairn):

De vier basiskwaliteiten van een hulpverleningsrelatie:

Het werkinstrument bij uitstek is de relatie of de manier van omgaan!

1° Het is een eindige en beperkte relatie waarbij de spontane afhankelijkheid herwerkt wordt tot een zo groot mogelijke  onafhankelijkheid!

De macht wordt verdeeld en het aanleunen wordt  kritisch geëvalueerd.

De patiënt of cliënt biedt zich meestal aan van uit een noodsituatie. Hij heeft daarbij de neiging zich uit handen te geven aan de hulpverlener. Hij bekleedt deze met macht, niet alleen over wat hij vanuit zijn beroep te bieden heeft maar ook over de inhoud van zijn leven. Hij wil geholpen worden en verwacht onmiddellijk een verandering van zijn leefsituatie. Ook zijn liefste "omgevers" verwachten dit. De hulpverlener heeft dit meestal niet in zijn macht en zal de cliënt meestal helpen zichzelf te behelpen. Zo herstelt de hulpverlener de autonomie van de cliënt.

Ook is het zich te massaal uit handen geven niet gezond. De hulpvrager zal liefst eerst de hulpverlener inschatten of deze hem kan helpen en de hulpverlener zal hem die kans geven door een goede indicatiestelling. Andere hulpvragers moeten eerst begrepen worden in hun onvermogen om zich aan de hulpverlener uit handen te geven door de ontgoochelingen die zij in hun verleden opliepen. Deze mensen moeten eerst daarin begrepen worden om hen vrij te maken voor de hulpverleningsvraag!

2° Ze biedt een therapeutische ruimte waarbinnen veiligheid en houvast geboden wordt zodat de patiënt zijn sociaal masker kan afleggen en  alles kan zeggen maar wellicht niet alles moet zeggen.

Eenmaal het samenwerkingsakkoord tussen hulpverlener en hulpvrager afgesloten is zal de helper zorg dragen dat deze mens voldoende veiligheid kan vinden en vertrouwen kan hebben om alles te zeggen wat nodig is om zijn probleem op een goede manier aan te pakken. Deze mens wordt daartoe uitgenodigd, maar niet afgedwongen om alles te zeggen. "Peuteren" is uit den boze want zo krijg je het niet en het werkt destructief.

Luisteren is hier de kunst en de tussenkomsten van de helper moeten vooral het spreken van de cliënt vergemakkelijken. De activerende passiviteit is de opdracht. "In een duidelijke betrokkenheid zwijgend luisteren naar de cliënt" zal deze helpen om zijn sociaal masker te laten vallen en zelf actief naar voor te komen met zijn oplossingen voor zijn probleem.

 3° Ze biedt een tijdsperspectief zodat een proces kan opgang komen en er een evolutie mogelijk wordt gemaakt van onrealistische verwachtingen naar een realistische kijk op zichzelf en op het samenleven in zijn gezin, beroep, sociaal leven en vrije tijd!

Indien nodig zal een tijdsperspectief ingebouwd worden zodanig dat er een proces kan opgang komen waarbij de cliënt de tijd en het perspectief krijgt om zijn onrealistische verwachtingen te laten ontwikkelen tot een realistische kijk op hoe kan geholpen worden en een realistische kijk op zijn leven en zijn samenleven. Doordat de cliënt in een noodsituatie zit zal hij vaak geen juiste kijk hebben op zijn probleem en hoe er moet aan gewerkt worden.

Professioneel helpen bestaat er juist in dit proces te vergemakkelijken.

4° Het is een afstandelijke relatie  met strikte spelregels waardoor de angst voor intimiteit kan vervangen worden door een intense intimiteit op afstand!

Een intieme seksuele relatie hoort niet bij een hulpverleningsrelatie en ontkracht ze. Ook familie en vriendschapsbanden worden best niet vermengd met beroepsmatig helpen van mensen of is het omgekeerd?

Door de duidelijke en correct gehanteerde spelregels zal tussen cliënt een hulpverlener een intense intimiteit mogelijk worden. Dit is een kwaliteit van de samenwerkingsrelatie en wordt liefst niet vermengd met het binnendringen in de intieme sferen van de cliënt maar ook niet in het laten binnentreden in de intieme sferen van de hulpverlener. Wanneer de helper toch aan huis moet gaan zal dit de hulpverleningsrelatie enorm compliceren en zal de helper bijkomende veiligheden moeten inbouwen.

Zie verder cursus "Professionele hulpverlening" onder "publicaties" op deze website.

                                                                                           Der Spiegel der Seele von Sara Peterhans http://www.fotocommunity.de