Levensloop 
"Alles begon voor mij in Rotselaar, een gemeente in Vlaams Brabant in het midden van België, centraal in Europa. Het was op een zonnige meidag.
Ik kwam op deze wereld in een mooi gezin op 8 mei 1938 twee jaar en twee dagen voor de tweede wereldoorlog uitbrak op 10 mei 1940.
Mijn eerste herinneringen spelen zich af in mijn tweede levensjaar tijdens de weken durende vlucht die onmiddellijk volgde op het begin van de oorlog. Het verhaal is dat mijn wenen veranderde in een ingehouden kreunen bij elke bominslag, soms op minder dan acht meter van mijn gezin...".
Op mijn zevende verjaardag, 8 mei 1945 is het V - dag en stopt de oorlog. De bevrijdingsbeelden worden diep in mijn geheugen gegrift. (Vrouwen worden op vrachtwagens gegooid, er wordt geschoten, huizen worden in brand gestoken, er wordt geweend, we kruipen op een tank....)
Rotselaar - Heikant op
10 km van Leuven Kaart van Rotselaar en omgeving
"UNA GIORNATA PARTICOLARE (Een bijzondere dag in Europa - Italië 8 mei 1938) Ettore Scola, Italië 1977,
met Marcello Mastroianni, Sophia Loren, John Vernon, Alessandra Mussolini: film
en realiteit:
Op 8 mei 1938 brengt Hitler een bezoek aan Mussolini. Heel Rome is op de been.
In de woonkazernes maakt iedereen zich op om de blijde gebeurtenis bij te wonen.
Antonietta is druk doende met het opdienen van het ontbijt, de kinderen
klaarmaken en het hitserig gedoe van haar echtgenoot te trotseren. Zij blijft
versuft achter in haar keuken wanneer de woonkazerne is leeggelopen. Aan de
overkant van het woonblok woont Gabriele, een alleenstaande homoseksueel, die
niet welkom is op de feestelijkheden. Als bij toeval ontmoeten Antonietta en
Gabriele elkaar en ontwikkelt er zich een ongemeen boeiende confrontatie tussen
beider leef- en denkwerelden. Scola geeft in deze film blijk van een feilloos
inzicht in de manier waarop de psyche van het individu gedomineerd wordt door
moraal en maatschappelijke codes, maar tegelijk toont hij hoe verschillende
mensen over dat alles heen elkaar toch kunnen vinden. Onvergetelijke
vertolkingen van Marcello Mastroianni en Sophia Loren in een kleurrijke
Italiaanse epoqueschets".
Alphons (Fons) Verhoelst
Geboren in Rotselaar, België op 8 mei 1938
Zoon van Etienne Verhoelst van Rotselaar (bij geboorte Etienne Verelst) zoon van Ludovicus Verelst en Maria Ludovica Meulemans en Constantia (Maria Dorothea) De Preter van Tremeloo dochter van Bernardus De Preter en Dorothea Mergaerts.

Ik ben de jongste, toen met blond haar
Mijn gezin van herkomst: Etienne Verhoelst gehuwd met Constantia De Preter, ik ben jongste van zeven kinderen en ik had vier broers en twee zussen: Ludovicus, Maria - Louiza, Maria - Joanna, Jeronimus, François en Guillaume. Mijn naam staat geregistreerd als Alphons"
Mijn zusje stierf voor ik geboren ben, mijn oudste broer als ik 16 was, moeder toen ik 20 was, vader in 1974 en mijn zus in 1994.
We zijn allemaal gehuwd en hebben in totaal 24 kinderen en er zijn 38 kleinkinderen. (zie later in genealogie)
Studies
Lagere school: Vrije Gemeenteschool Rotselaar-Heikant tot 1949
Kleuterklas: 3 jaar van 1941 tot 1944 met Juffrouw "Van Aarschot" tijdens de oorlog

Lagere school: 5 jaar van 1944 tot 1949 met als leerkrachten: Juf. Cuveliers, Ms. Van Roost en Ms. Aerts
De jongensschool met meester Aerts en Meester Van Roost (ik ben de vierde van links op de tweede rij, met heel veel haar!)
medeleerlingen: meisjes: Jeanne Feyaerts (+), Gusta Lemmens, Gusta Maes, Hilda Minnen, Maria Stercks, Mieteke Van Espen
jongens: Jules Jackson, Armand Geens, Julien Ickx , Remy Lemmens, Ivo Maes, Marcel Van Aerschot,
Fons Van de Plas (+) Willy Verbinnen, Jules Verhoeven, Leon Wouters
(bij fouten: fonsverhoelst@skynet.be )
Humaniora: Sint Pieterscollege Leuven tot 1957


Laatste jaar met Pr. Vandewijngaert, klas titularis en Kan. J. Hofkens directeur
(Ik sta bovenaan tweede van links!)
Afgestudeerd 27 juni 1957 Prijsuitreiking voorgezeten door Mgr. van Waeyenbergh, direkteur Kan. J. Hofkens, (o.a.prijs in welsprekendheid)
met als leerkrachten, achtereenvolgende klas titularissen:
Pr. Schrijvers, Pr. Wellershausen, Pr. Laermans, Pr. Missoul, Pr. Claessens Pr. Vandewijngaert.
afgestudeerd met volgende medeleerlingen:
Louis Frooninckx, Willy Vits (+), Roger Dons, Herman Verdickt, Herman de Becker, Alfred Puttemans,
Gilbert Van Ishoven, Alfons Ceuleers (+), Jozef Vandevordt (+), Frans Vanderbiest (+), Louis Peeters (+),
Herman Michiels, Roger De Bie (+), Alfons Bossier, Raymond Teugels (+), Jozef Abts, Guy Smets,
Willy Schiemsky, August Vanderlinden, Constant Verboomen (+), Robert Stroobants, Alfons Goedseels.
Een impressie van mijn college jaren in het Sint Pieterscollege, zie hieronder op het einde!
Zie website www.sintpieterscollege.be
Hogere studies: Katholieke Universiteit Leuven tot 1975

Universiteitsbibliotheek Arenberg kasteel Universiteitshallen Fonske en Stadhuis
- Psychologische en Pedagogische wetenschappen, met als inspirerende professoren:
Theoretisch Psycholoog verdediger van de psychologie als wetenschap Prof. Dr. J. Nuttin en Prof. Dr. M.Callens
Het
Psychologisch Instituut Tiensestraat 102 Leuven
Klinisch Psycholoog verdediger van de humanistisch psychologie, client - centered gedachte Prof. J. Rombauts
Groepsfoto eerste jaar Psychologie 1963 - 1964
Klinische Psychologie 5j. voltijds Eerste lichting Klinisch Psychologen in ons land. Toegelaten na een grondige selectie tijdens de kandidaturen. In onze licenties werden wij ondergedompeld in een deugddoend humanistisch en client - centered bad (de niet directieve therapie werd ons met de paplepel ingegeven door Prof. Dr. J. Rombauts, pas terug van een opleiding bij C.Rogers. Drie jaar volgden wij een client - centered groepstherapie, elke week een zitting en een paar weekends per jaar). Nadien koos ik voor een Psychoanalytisch psychotherapie opleiding die voor het eerst aan een faculteit Psychologie werd opgericht!
Stagejaar op de raadpleging psychiatrie Sint Rafaël U.Z. K.U.Leuven met als supervisor Dra. Elisabeth Houben.
Collegae: Anita Devos, Trui Pattyn, Johan Vercauteren, Marc Van Aerde, Staf Mertens, Pol Verdoodt, Paul Janssens, Dolf Vaganee.
Mijn verhandeling onder leiding van Prof. Dr. R. Pierloot: "De verbale activiteit van de psychoanalytische psychotherapeut" resulteerde in een artikel over "De activerende passiviteit van de psychoanalytische psychotherapeut" (zie teksten)
- Specialisatie Psychoanalytische Psychotherapie 3j deeltijds - halftime. Voor het eerst aan de Psychologische Faculteit.
Enkele jaren later zal deze opleiding georganiseerd worden door de Medische Faculteit in de Universitaire Psychiatrische Kliniek van Kortenberg.
Onder leiding van de Psychoanalyticus Prof. Dr. R. Pierloot en Psychoanalyticus Dr. F. Geerts.
Als scriptie en eindwerk maakt ik o.a. een concrete toepassing van mijn
licentieverhandeling: "De verbale activiteit van de psychoanalyticus". (cfr. teksten)
"Ik luister" beeldje ontvangen van het personeel bij de viering van 25 jaar diensthoofd revalidatie.

Divan van S. Freud Leermeester Sigmund Freud
De psychoanalytische psychotherapieopleiding zoals ik ze genoot en toepas is "face a face" en van het korte type, één zitting per week en met een engagement van zes maand. De
patiënt bepaalt zelf hoe lang hij zal komen. Mijn gemiddelde duur door de jaren heen is een jaar (40 zittingen). Ik engageer mij pas voor een psychotherapie na een ernstige
indicatiestelling van vijf gesprekken! De patiënt wordt enkel gevraagd op de divan plaats te nemen wanneer daarvoor bijkomende redenen aan de orde zijn.
- Familiale en Seksuologische wetenschappen 2j. deeltijds
Met als inspirerende professoren: Prof.Dr. P. Nijs, Prof. Dr. J. Verhulst, Prof. Dr. Dumon en Prof. Dr. E. Roose
(cultuur antropoloog)

Rodin: de kus

Kleine Elfe
Seksualiteit is op de eerste plaats "seksuele identiteit" Intimiteit is het wezenlijkste van seksualiteit, intimiteit met zichzelf en met een ander!
Wijsheid is niet onbelangrijk bij een seksuele relatie. Ik heb vooral geleerd dat je seksualiteit niet mag verbijzonderen maar zijn plaats geven in het
geheel van het leven van een mens en van een koppel!
Je bent ergens als man of als vrouw, "je moet toch ergens zijn, je moet je toch ergens bevinden, of je moet je toch ergens vinden! Zie mijn tekst over
seksuele identiteit op deze website onder teksten.
prachtige foto die goed weergeeft waar het over gaat:

It had to be somewhere
here... Foto Marc Winkeler
- Filosofie 2j, voltijds
met als meest inspirerende Prof. Drs. Felice (metafysica) en Prof. Dr. Van Inn (Biologie en Fysica)
Met Prof.Dr. Alphonse Dewaelhens, de meest bekende filosoof van ons land heb ik jaren een bijzondere ervaring mogen meemaken.
Ieder week kwam hij in ons psychiatrisch centrum patiënten zien waarbij wij dachten aan "schizofrenie".
Zo mochten wij toekijken en met hem een gesprek aangaan over "de psychose" als filosofisch bevraging van wat een
mens tot mens maakt! Hieruit resulteerde zijn boek "La Psychose" gepubliceerd in 1973.
![]() |
|
In een grondige confrontatie met het denken van grote filosofen uit de geschiedenis werden de levensvragen grondig gesteld! Het hermeneutisch wetenschapsmodel verheldert en maakt begrijpen anders.
- Theologie 4j, voltijds
met als meest inspirerende Prof. Dr. P. Anciaux, Prof. Dr. H. Mertens , Prof. Dr. Van Vyve en Prof. Dr. L. Dequeker
Een groot verhaal werd van alle mogelijke invalshoeken bekeken en anders bekeken.
Rudolf Bultmann
(1884-1976) "...das Welt- und
Wirklichkeitsverständnis der biblischen Verfasser ist anders als das
neuzeitliche".
Wat mij het meest boeide was de "Entmythologisierung" waar ik mijn thesis over wilde schrijven maar waarvoor ik geen promotor vond.
In tegenstelling met "De Da Vinci Code" van Dan Brown vind ik het boek van Lisette Thooft "Jezus en Maria Magdalena; mythe van liefde en vrijheid" veel meer verhelderend
omdat zij ons binnen voert in het denken over mythen of in de wereld van de mythen doorheen de tijden!
Uiteindelijk maakte ik een thesis over "het catechumenaat".
Ik maakte mij vrij van een dogmatisch denken in confrontatie met deze grote verhalen.
Ik werd een "vrij denkend mens" in de goede betekenis van het woord,
niet anti religieus maar bevrijd in denken en met een kijk op het denken zelf!

" Wat verbindt ons met elkaar en met de kosmos?", bestaat er een soort verbondenheid en eenheid met een groter geheel? Iedereen moet het nu zelf uitzoeken! Er zijn nu vele
profeten en vele predikers die elk hun waarheid verkondigen! De verschillende religies en de verschillende wetenschappelijke benaderingen hebben elk hun eigen verhaal. De
wetenschap is ook maar een mythe, een mythe die wel praktisch is en ons toelaat de wereld en de kosmos bruikbaar te maken voor de mens.
- Gedragtherapie 1j, deeltijds
Opleiding bij Dr. J. Lehembre in Sint Niklaas (de pionierstijd van de gedragstherapie in ons land) en in Leuven
georganiseerd door de Vereniging voor gedragstherapeuten bij haar ontstaan.
Niet iedereen kan geholpen worden door verheldering van zijn (geheim)levensverhaal.
Er zijn mensen die men anders kan leren denken en leren zich anders te gedragen.
De cognitieve gedragstherapie werkt op het niveau van het actuele verhaal van de
mens en niet zozeer met het geheime verhaal van de mens! De gedragstherapie is veel
activistischer en directiever dan de activerende passiviteit van de psychoanalytische
psychotherapeut.
Ik doe enkel gedragstherapie bij mensen bij wie het geheimverhaal niet ter sprake kan
komen en bij mensen die daar zeer expliciet voor kiezen.
Ook in mijn lessen aan psychiatrische patiënten ben ik directiever en doe dan aan
"psychoeducatie".
"The Psychology of Hope", van Ezra Stoland, een systeem van cognitieve gedragstherapie bracht ik in toepassing in de kliniek met chronische en opname patiënten enkele jaren
voor dat "de cognitieve gedragstherapie" in ons land voet aan wal kreeg.
- Relaxatie en hypnotherapie 1j deeltijds
Opleiding bij Dra. E. Houben en later Dr. Hoogduin (Nl.).
Geïnduceerde ontspanning en een hypnotische slaap kunnen goed werk doen in het
kader van een bredere psychologische begeleiding of psychotherapie.
Ik bied vooral relaxatie en autogene training in navolging van de grondlegger Shulz en
uitzonderlijk volgens de progressieve relaxatie van Jacobson.
|
|
Bist du traurig?
Dann kann es gut sein,
Du setzt dich,
Fließendes Wasser beruhigt.
Text: Frater Burkhard Brücker SDS Foto: Steinle im Bodensee Bruder Andreas Warler |
* Het mogen wonen, studeren en werken in Leuven bezielde mij in weten en schoonheid,
ik heb zo een boeiende plek op deze wereldbol en in het heelal! Ik voel mij hier thuis!
In mijn ogen het schoonste stadhuis van de wereld, de schoonste kerk in de wereld en de schoonste bibliotheek in de wereld met een prachtige kever op het plein
Een veelheid van congressen, studiedagen en vormingsactiviteiten
Enkele van deze congressen , studiedagen en vormingsactiviteiten heb ik zelf georganiseerd of was ik initiatiefnemer. Aan vele andere heb ik deelgenomen en werkte ik actief mee.
Buitenland o.a. Seattle-USA University of Washington
Adult Development Program (ADP) Prof. Dr. C. Bakker
en Department Family Medicine Prof. Dr. Smilkstein
K.U.Nijmegen Nederland “Zelf Confrontatie Methode”
Prof. Dr. B. Hermans
Werkopdrachten:
Universitaire Ziekenhuizen K.U.Leuven 1968 tot 2004 (36 jaar), zeven halve dagen per week
Universitair Psychiatrisch Centrum K.U.Leuven Van 1968 tot 1992 Salve Mater Groot Park 3 Lovenjoel bij Leuven

Prachtig centraal gebouw met een klooster van de Zusters van Liefde, kapel en administratie naast 7 paviljoenen. Unieke brug in een uniek park met zicht op Prodat een werkatelier
Salve Mater, U.P.C. op het domein van de Universiteit met een prachtig arboretum met prachtige paviljoenen gebouwd tussen 1926 en 1929
Het team van de raadpleging Sint Rafael Leuven waar Team Salve Mater Lovenjoel waar ik begon te werken van 1968 tot 1993
ik mijn praktijkstage deed in 1967-1968
Team Leuven o.a. Paul Jansens, Staf Mertens, Willy Wellens, Fons Verhoelst, Frans Hoornaert, Hans Vertommen, Frieda Boucherie, Mia Stroobants, Mia Jespers .
Team Lovenjoel o.a. Guido Kongs, Johan Verhulst, Marc De Smet, Roger Bollen, Paul Igodt, Paul Eelen, Huyges, Piet Nijs, Luc Adriaans , Fons Verhoelst,
Gerard Buyse, Herman Glorieux,
de medisch afgevaardigden en enkele partners.
Deze twee foto's werden gemaakt in april 1969 in Parijs bij een bezoek aan de farmaceutische firma Specia
Opdrachten:
- Supervisie van psychologen en psychiaters in opleiding van 1968 tot 2005
Foto's gemaakt bij een van de afscheidsfeestjes van stagiairs psychologen thuis in Pellenberg (1988).
Een toevallige greep uit de groep van ongeveer 250 stagiaires psychologen en assistenten psychiatrie die ik in 35 jaar gesuperviseerd heb, in groep ( elke dinsdag van 9h tot 11h, 35 jaar) en individueel (in totaal meer dan 8.500 supervisie uren, 38 jaar)
- Uitbouw (samen met Dr. J. Verhulst) en Diensthoofd Psychiatrisch Revalidatiecentrum 1969 tot 1992. We deden een poging om een zo groot mogelijk aantal patiënten terug voor te bereiden op tewerkstelling en herinschakeling in het leven buiten het ziekenhuis. Normalisering was de basishouding. Door het inschakelen van een grote variëteit van therapeuten (echt multidisciplinair) werden de patiënten gereactiveerd om terug hun normale sociale rollen in hun leven op te nemen. Daartoe werd een zo groot mogelijk gedifferentieerde wereld binnen het ziekenhuis structureel ingebouwd. Naast een zeer geïndividualiseerd therapeutisch aanbod werd het ziekenhuis geherstructureerd tot een binnenwereld van leefeenheden, therapeutische afdelingen en een buitenwereld van tewerkstelling in een hiërarchie van tewerkstellingsateliers en daarnaast een wereld van vrije tijd en sociaal leven. Er werd een ernstige poging gedaan om terug aansluiting te vinden bij de gewone normale wereld van het leven buiten het ziekenhuis.
- Psycholoog en psychotherapeut op opname afdeling en op verschillende chronische afdelingen 1968 tot 1992
Als psycholoog en psychotherapeut begeleide ik patiënten bij hun opname en anderen bij hun weken, maanden soms jaren durend verblijf in het ziekenhuis. Ik deed ook psychotherapie met psychotische patiënten.
- Uitbouw dagkliniek 1976
Samen met Dr. A. Van Melkebeek organiseerde ik in het ziekenhuis een dagkliniek "avant la lettre" voor revalidatie patiënten. Naast psychotherapie en een veelheid van groep - aanpakken boden wij een geheel van lessen aan de patiënten en hun familie als een soort heropvoeding.
In 1992 en 1994 overstap naar Sint Rafaël in Leuven bij afbouw en stopzetten “ziekenhuis” in Lovenjoel
Universitaire Ziekenhuizen K.U.Leuven Van 1992 tot 2004: Supervisor
1992 tot 2003 Raadpleging Psychiatrie en psychotherapie Sint Rafaël Leuven, supervisie en individuele psychotherapie....
1994 tot 2003 Groepstherapeut Dagkliniek, Afdeling Angst en depressie en CIC Sint Pieter Leuven
Ik gaf elke woensdag les aan deze patiënten o.a over de normale levenscrisissen, over de normaliteit van angst, over hoe problemen aanpakken....
1996 tot 2003 Brandwonden Centrum Sint Pieter, nadien Gasthuisberg Leuven
De afdeling waar ik het liefst gewerkt heb!
Het team van het Brandwondencentrum op Gasthuisberg Leuven in 2003
1997 tot 2003 Low Vision Revalidatie voor blinden en slechtzienden Sint Rafaël Leuven
Het team van de dienst Oogziekten met Low Vision in Sint Rafaël Leuven in 2002
1999 tot 2003 Neuromusculair Referentiecentrum voor spierzieken Gasthuisberg Leuven
Mede oprichter in het kader van Neurologie onder leiding van Prof. Wim Robberecht in 1999
Het team 2002:
Foto van
Prof. Dr. Wim Robberecht
Zie website.uzleuven.be/neurologie
Een 'detail' van een nieuwjaarsviering van het team bij Jano Van Thiegem met Elke Van Camp, foto van Jano: Elke in psychoanalyse!?
Vanaf 2003 enkel nog opleidingsactiviteiten in en voor het ziekenhuis, individuele psychotherapie in een Privé Praktijk, docent en voordrachtgever in heel Vlaanderen voor hulpverleners en culturele organisaties.
Met een patiënten bestand waarin mensen van alle beroepscategorieën werkzaam in het ziekenhuis en aan de Universiteit in het algemeen vertegenwoordigd zijn.
Meer dan de helft zijn hulpverleners!
Medisch Centrum voor Huisartsen Leuven Maria Theresiastraat 63 a 3000 Leuven Tel: 016 31 01 00
Van 1973 tot 2004, twee halve dagen per week consultaties in opdracht van en in samenwerking met huisartsen
Psycholoog en Psychotherapeut voor ambulante patiënten op verwijzing en in opdracht van huisartsen
(Hier leerde ik o.a. de psychosomatiek en psychologische problemen bij lichamelijke ziektes begeleiden! Ik observeerde ook huisartsen bij hun werk en deed aan"consultation van artsen")
Diagnostiek, indicatiestelling, psychologische begeleiding, psychotherapie en expertiseonderzoek.
Bijscholing voor huisartsen
Privé Praktijk Kerkweg 10 3212 Pellenberg
Van 1968 tot heden, aanvullend bij mijn ander taken.
Psychologische begeleiding, maar vooral Psychoanalytische Psychotherapie met een gemiddelde van veertig zittingen per patiënt. Het laatste jaar startte ik ook met een Filosofische Consultatie. (Zie Aanbod Psychotherapie en Psychologische begeleiding en Filosofische Consultatie.)
Van 1968 tot 1972 Geldenaaksebaan 152/1(Sint Petrusberg) Haasrode
Van 1972 tot 1976 Bondgenotenlaan 3 Leuven
Van 1976 tot 1985 Kerkweg 10 Pellenberg bureau gericht op het westen
Van 1985 tot heden Kerkweg 10 Pellenberg bureau gericht op het zuiden


Traphal, wachtkamer en bureau: eigen foto's
Docent:
- Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen The Factory Schaarbeek - Brussel
Van 1984 tot 2006
Cursussen: Gezin en gezond leven 1° j.
Gezin en seksualiteit 1°j. (samen met Dr. Dewilde D. UGP Leuven)
Gezin en professionele hulpverlening: verschillende psychotherapierichtingen en hun invloed op het beroepsmatig helpen van mensen in het algemeen 3°j.
Teksten van deze cursussen zijn opgenomen op deze website onder Aanbod: Gepubliceerde teksten en bibliografie
"The Factory" Huart Hamoirlaan 136 Schaarbeek
- School voor Psychiatrisch Verpleegkundigen S.M. Lovenjoel + STEIL K.H.Leuven
Van 1968 tot 1991
Cursussen: Theoretische Psychologie 1968 tot 1970
Toegepaste Psychologie 1968 tot 1991
Psychopedagogiek 1968 tot 1990
- Vormingscentrum Dr. Guislain Gent
Van 1996 tot 2002
Hogere Kaderschool voor directies van klinieken en instellingen
Cursussen : Humanisering van de instellingen 1989 tot 1999
Aanbreng van de psychologie in de ziekenhuizen 1990 tot 1993
Integrale kwaliteitszorg in het algemeen ziekenhuis 1990 tot 1999
Vorming programma’s voor directies van klinieken en centra 2004
Onderwijs Sociale Promotie (OSP)
Cursussen: Gezondheid
Psychische ecologie met o.a. psychologie van wonen en werken
- Opleidingscentrum voor Psychotherapie Kern Sint Niklaas
Van 1990 tot 2003
Cursussen: Psychotherapie en crisisinterventie 1990 tot 2003
Inleiding in de psychoanalytische begrippen 1997
- Hoger Instituut van de arbeid K.U.Leuven
Cursussen: voor veiligheidsverantwoordelijken 1996
Psychologie van agressie
Het onthaal
- Stadland Antwerpen
Lezingen: "Liefde en Seksualiteit na je vijftigste", voor mensen in voorbereiding op pensionering, 1999 tot 2001
-
Stichting
Lodewijk de Raet
Brussel en Gent
Lezingen: "Liefde en Seksualiteit na je vijftigste" , voor mensen in voorbereiding op pensionering; vanaf 2002 tot nu
- Lid van de Adviesraad Paridaens Leuven 1993 tot 2003 en tot nu voor H.H.H. Heverlee
Jaarlijks voor de leerlingen van het zesde jaar van de Humaniora lezing over "Relatievorming en seksualiteit"
- Huwelijksschool - Verloofdencursus 1970 tot 1985 Lezingen over "Huwen,relatie en seksualiteit"
- Voordrachtgever in gans het land: een overzicht van mijn lezingen
In kliniek verband:
Lezingen, seminaries en groepssupervisie voor psychologen en psychiaters in opleiding, wekelijks van 1970 tot en met 2003.
Over Persoonlijkheidsdiagnostiek en Psychotherapie
Lezingen in bijna alle psychiatrische ziekenhuizen en revalidatiecentra van gans Vlaanderen
Over de filosofie, de psychologie en de organisatie van een revalidatiecentrum.
Lezingen voor medewerkers in de psychiatrie.
Over persoonlijkheidsonderzoek en diagnose.
Over psychotherapie.
Over activerende passiviteit in psychoanalytische psychotherapie.
Over Seksualiteit in de Psychiatrie.
Over begeleiding van psychologische problemen bij collegae.
Over het belang van de aandacht voor her geheime verhaal van de patiënten maar ook van de hulpverleners
Lezingen voor de verschillende diensten waar ik als psycholoog actief was:
Psychiatrie, Brandwondencentrum, Neurologie, Low Vision, Huisartsen, Psychiaters, Psychologen … over de
psychologische begeleiding van psychisch, lichamelijk en sociaal toegetakelde mensen. Over depressief zijn waarbij de
mens de zin van zijn leven niet meer erkent en herkent of aan zijn leven geen zin meer kan geven.
Elke week op woensdag van 11h tot 12 h een lezing voor de patiënten van de psychiatrische dagkliniek de afdeling
Angst en depressie en de CIC over een andere kijk op levenscrisissen , van 1990 tot 2003.
Elke week op vrijdag van 15 h tot 16 h een kennismaking met de verschillende psychotherapierichtingen aan de hand
van een video , van 1996 tot 1999.
Voor huisartsen op congressen, studiedagen en nascholingen in het kader van het MCH
(Medisch centrum voor Huisartsen) Leuven
Over psychosomatiek als een andere vorm van geneeskunde en geneeskunst.
Over een andere manier van denken over depressief zijn in het kader van de gehele levensloop van patiënten.
Over de normaliteit van levenscrisissen en het “depathologiseren” van problemen van mensen.
Over gezondheid en psychische problemen bij artsen.
In het ganse land
Lezingen voor wetenschappelijke en beroepsverenigingen over wetenschappelijke onderwerpen
Lezingen voor huwelijksscholen over relatie en seksualiteit
Lezingen voor scholen (humaniora) over relatie en seksualiteit
Lezingen voor hulpverleners, culturele verenigingen en allerlei organisaties over "gezondheidsdenken" en
"gezondheidszorg","psychotherapie" en "filosofische vraagstukken"

Lezing in de promotie zaal van de K.U.Leuven voor het LAPP, de Leuvense afgestudeerd psychologen en pedagogen. foto's door Prof.Piet Janssen 1-12-1990
Zie overzicht van mijn aanbod op deze website onder aanbod - lezingen.
Supervisor voor de (VVPT) Vlaamse Vereniging van Psychoanalytische Therapeuten.
Vermelding als lid van de Belgische Federatie van Psychologen www.psychologencommissie.be
"Op grond van de wet van 8 november 1993 ter bescherming van de titel van psycholoog, wordt bevestigd
dat de naam van Alphons (Fons) Verhoelst ingeschreven is op de lijst van erkende psychologen, bijgehouden door de psychologencommissie
onder het erkenningsnummer: 381104737.
De psychologencommissie geeft hem hiermee de toelating de titel te dragen....

|
|
VERHOELST Fons Clinical & Therapy (zelfstandig) Klinisch en Gezondheidspsycholoog - Seksuoloog - Filosoof - Psychoanalytisch Psychotherapeut - Gedragstherapie - Systeemtherapie - Hypnotherapie Kerkweg 10 3212 Pellenberg Nederlands
- Duits + 35 jaar klinisch en opleidingswerk in de Universitaire Ziekenhuizen K.U.Leuven + 30 jaar klinische en opleidingswerk in het Medisch Centrum voor Huisartsen voor Leuven + 35 jaar privé praktijk psychoanalytische psychotherapie voor jongeren - volwassenen - ouderen - individueel - relaties - gezin - groep + 35 jaar docent o.a. School voor Verpleegkundigen Leuven, Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen, Brussel, Kern Sint-Niklaas, Vormingscentrum Dr. Guislain Gent + Voordrachtgever voor klinieken, instellingen, opleiding en culturele organisaties in gans Vlaanderen
- Indicatiestelling - psychologische begeleiding van lichamelijke aandoeningen (psychosomatiek en zware lichamelijke aandoeningen zoals 'ALS', blind worden, kanker, trauma's ...) - levensproblematiek - seksuele problemen - ernstige psychopathologie - doceren en lezingen over gezond leven, levensfasen, crisissen - hulpverlening: Erelid van de Vlaamse Vereniging van Klinische psychologen. Medestichter van verschillende psychologen en psychotherapeutenverenigingen.
|
i |
Vroeger en soms nu nog:
Actief geweest in en als
Leider in de KSA (bondsleider Leuven) en de JEC op Europees niveau, deelname aan de allereerste Europa kampen: in Genève Zwitserland, Niederalfingen Duitsland, Dortmund Duitsland, ….1949 tot 1957

mijn arm raakt de n van Leuven
Lipperscheid - Luxemburg Kamp 1955
Actief in VVKS, KSM , VKSJ, IKSJ …. 1963 tot 1968
Renovabis: Lid van deze vereniging van Vlaamse intellectuelen, gegroeid uit de KSA, van 1957 tot heden

Foto bij samenkomst in Wespelaar (voeger Albalorifa) Ik ben de man, zittend in het midden met baard, in het wit met mijn zoon Tijl
Lid van het presidium van “Psychootje”, studenten club van de psychologen aan K.U.Leuven 1966 tot 1968
Les in de “ Volksschule Gelsenkirchen-Ressermark en Gelsenkirchen-Buer” in West Duitsland 5 jaar een maand, september als vakantie job tijdens universitaire studies, van 1963 tot 1968
Begeleiding van geplaatste jongeren in Jeugdhuis in Tours, Frankrijk, een maand in 1961 en 1962.
Organisator en coördinator“Teledienst examen” (piloot project) van Studentenvoorzieningen van de K.U.Leuven 1968
Nationale federatie van Revalidatiecentra, N.F.R.C., Nationale Federatie van Psychiatrische Revalidatiecentra en Vlaamse Federatie van Psychiatrische Revalidatiecentra, Brussel, medestichter, van1969 tot 1989
Werkgroep Revalidatie VVI Brussel Lid 1975
Medewerker als psycholoog van Oikonde 'op weg naar huis' Leuven 1969 tot 1985 (denkgroep)
"En hoezeer tracht ik ernaar... tot zelfs hele nachten lang, om samen met al de anderen op weg te gaan naar huis"
naar Homeros
Viering 35 jaar bestaan op 17 en 18 september 2004 met de opening van het huis , Schapenstraat 51 3000 Leuven
"Opnieuw geblaat in de Schapenstraat, Huis voor lang verblijf"
Medewerker als psycholoog van de Leuvense Beschutte Werkplaatsen 1969 - 1975
Medewerker als psycholoog van Similes Heverlee en redactielid, tot 1989, nadien nog lezingen.
De selectie van de kandidaten voor de TV-reeks
Expeditie Robinson en Temptation Island voor VT4 Brussel 2000 tot 2001
en Psychologische begeleiding van de "Afvallers" van VT4 uitgezonden op VijfTV en VT4 (september 2005)
Edelfigurant in de Vlaamse reeks "De wet volgens Milo" op VTM 2005
Medewerking verschillende TV en radio uitzendingen, o.a. nieuws, Nachtwacht, Robrapport,....
Lid en of medestichter van de volgende verenigingen
BFP Belgische Federatie van Psychologen, medestichter en lid http://www.bfp-fbp.be
VVKP Vlaamse Vereniging van Klinisch Psychologen, mede initiatiefnemer en erelid
Beeldje gekregen als aandenken aan het erelid worden van de VVKP samen met Prof. Dr. Hans Vertommen, K.U.Leuven,
Prof. Dr. Ingrid Ponjaert -Kristoffersen, V.U.Brussel en Prof. Dr Paulette Vanoost, R.U. Gent.
Voorzitter van de VVKP van 1980 tot 1985
Stichter en Voorzitter
- van de werkgroep psychoanalytische psychotherapie
- van de werkgroep samenwerking psychologen en huisartsen
- van de werkgroep revalidatie
VVPT Vlaamse Vereniging van Psychoanalytische Therapeuten, mede initiatiefnemer, medestichter en lid
VVPP Vlaamse Vereniging Psychologen Psychotherapeuten, medestichter (niet meer actief)
VVGP Vlaamse Vereniging voor Gezondheidspsychologen, lid
Vathyp, vroeger Vlaamse vereniging voor autogene training en hypnotherapie,
medestichter en lid, nu VHYP, Vereniging voor Hypnotherapeuten
KSGV, Studiecentrum Geestelijke Volksgezondheid, NL ,lid
VVGG, Vlaamse vereniging van Centra voor Geestelijke Gezondheid , lid
VVPaz Psychologen Algemene Ziekenhuizen? lid
VKP Vereniging voor Klinische Psychotherapeuten, NL, ex-lid
Als afsluiter een kijk op onze kindertijd:
Pré 1970-ers:
lekker doorlezen en lachen!
Na 1970 geboren? Tja, dan zou ik dit niet lezen.
Hoe is het in godsnaam mogelijk dat wij als geborenen van voor de 60-er jaren
nog leven?
Volgens de theorieën anno 2004 zouden we toch al lang dood moeten zijn?
Wij zaten in auto's zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag.
Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium.
Bovenaan een trap was geen hekje; wie te ver ging kukelde naar beneden.
Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat, en als er echt iets was moest je
hard schreeuwen voordat je ouders het merkten.
Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekpotjes konden we gewoon met onze
handjes en beperkte motoriek openen.
Poorten en deuren gingen gewoon dicht, en als je met je vingers er tussen zat,
waren ze weg.
Op de fiets zat je achterop met je gat op de bagagedrager en probeerde je je
vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je.
Een helm hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat staan op een fiets.
Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles.
Brood stond stijf van conserveringsmiddelen, na twee weken was een Bums of
Kingkorn nog net zo vers als in de winkel.
Kleur en smaakstoffen moeten toen ook al hebben bestaan, want zo rood, groen of
geel als die limonade toen was, zie je ze nu echt niet meer.
Kauwgom legde je 's avonds op het nachtkastje en stak je 's morgens weer in je
mond.
Op school hadden ze maar één maat bank met zo'n heerlijk gevaarlijke klep er
aan.
Schoenen waren meestal al ingedragen door broer, zus, neef of zo, en ook je
fiets was of te groot of te klein.
Een fiets had geen versnellingen en als een band kapot was leerde je vader je zo
snel mogelijk om hem zelf te plakken.
We gingen 's morgens weg van huis en we kwamen terug als de straatverlichting
aan ging. Niemand wist waar we waren in de tussentijd en we hadden geen GSM mee!
Het bos of een park was een plek om te spelen en geen
"viezemannetjesverzamelplek".
Als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar toe, je hoefde niet aan
te bellen en ook geen afspraak te maken. Er ging ook geen volwassene met je mee.
Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch niet dik.
We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er ziek van.
Wij hadden geen Playstation, Nintendo, X-box, 64 televisie zenders, videofilms,
surround sound, eigen televisies, computer of internet. Wij hadden vrienden!
De televisiezender begon pas om 18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat leuks voor de
kinderen en oh wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van een
andere zender te duwen (die zaten aan het toestel vast). Pa bepaalde wat en hoe
lang je daarna nog keek.
We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen en er werd niemand
voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon 'ongelukken' en soms kreeg je er
ook nog zelf een extra pak slaag voor.
Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, en er was geen volwassene die
zich er druk over maakte, laat staan een lieveheersbeestje op je jas spelde.
Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf; met stokken sloegen we naar
ballen, we bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem
vergeten waren.
We voetbalden op straat, en alleen wie goed was mocht mee doen. Wie niet goed
genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met teleurstellingen.
Op school zaten ook domme kinderen. Zij gingen en kwamen op dezelfde tijd als
wij en kregen dezelfde lessen. Zij deden soms een klas nog een jaar over en daarover
waren ook geen discussies op ouderavonden. De meester had altijd gelijk.
We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensen mes. Als je de
boterhammen vergeten was kon je op school niets kopen en als je de korst niet
at, had je een beetje meer honger de rest van de dag.
Wij gingen met de fiets naar school, helemaal zelf, ook in de winter! Als je
moeder aan de huisdeur nog naar je zwaaide was je al een watje!
Als je
problemen veroorzaakt had, waren je ouders het eens met de politie. Ze kwamen
wel om je te halen, maar niet om je er uit te lullen. Onze daden hadden
consequenties. Dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen.
Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid.
We hebben er mee moeten leren omgaan. Onze generatie heeft veel mensen
voortgebracht die problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn en daar bij
risico durven nemen en voor de gevolgen instaan.
Hoor jij ook daar bij?
GEFELICITEERD! WIJ WAREN HELDEN
(Wie dit geschreven heeft weet ik niet, ik kreeg het gemaild van Willy Verstraeten, mijn schoonbroer, maar een medische, psychologische en sociale waarheid als een koe is het . En toch, geef mij maar de tijd van nu!)
*
Pré 1945-ers: lekker doorlezen en laten doordringen!
Na 1945 geboren? Tja, dan zou ik het ook lezen en veel begrijpen en begrip
opbrengen voor.
Wij werden thuis geboren met de hulp van een wroetvrouw en met water gekookt op de kachel.
We werden als baby in houten schommelende wiegjes gelegd en in de plaats van een fopspeen namen we onze duim die wit uitsloeg van het zuigen.
We ondergingen de diepe economische recessie niet wetende wat ons overkwam.

Dan kwam de oorlog en we werden onder de voeten gelopen door de Duitsers die ons uit onze huizen verdreven op de vlucht, richting Frankrijk, alles achterlatend onder het toeziend oog van één of andere buur die thuis bleef.
Tijdens de vlucht vormden wij collones van mensen, karren en wagens. Soms werd er halt gehouden in een bos of bij lieve mensen. Soms vielen bommen en werd er geschoten op geen afstand. Soms zagen we dingen die we niet moesten zien, dingen die later ons dromen soms bevolkten, nu soms nog. We zagen beelden die we nu terug zien op TV maar nu ver weg. Toen heel dicht bij. Sirenes klonken overal, akelig!
Terug thuis werden de psychische littekens niet geteld want het ging nog altijd door.
We dronken water uit de emmer aan de waterput en we overleefden. Alles was gerantsoeneerd en er waren zegels nodig om een en ander te kopen. Er werd geplant en geoogst en we aten soms lekker zelf gebakken wit brood. Op school kregen we "levertraan" te drinken, vies en slecht, maar gezond, toen waarschijnlijk aangebracht door een "arts zonder grenzen" van voor zijn tijd. We kregen op school zelfs één pistolet, één, de eerste die we in ons leven gezien hebben. Die kwam waarschijnlijk van de voedseltransporten van uit de helpende landen. Maar dit kan niet want toen waren alle landen in oorlog! Het was een wereldoorlog!
Er was achterdocht en soms heel sterke dreiging .Een wapen werd door een soldaat van op zijn paard gericht op vader…. Geheimen circuleerden en moesten geheim blijven ook voor buren. Iedereen was verdacht of een gevaar. Er waren zwarten en witten en er waren er die niet meespeelden.
We speelden verstoppertje tussen de illegale tabaksplanten en mensen sliepen onder de grond, soms veertien dagen lang. Mensen kropen weg in verborgen holen uit schrik gevat te worden en meegevoerd naar….
De school was terrein voor soldaten, eerst voor Duitsers, dan voor de
bevrijdende Engelsen en zelfs Amerikanen, of waren het Canadezen. In elk geval
allemaal hadden ze chocolade bij en de laatste ook sigaretten, "Players" met het
roer van een boot, neen het was een boei rond het gezicht van een soldaat van de
Navy, zonder vermaningen! 
De eersten droegen naast geweren ook helmen en reden met tanks met reuze scheppen die wegen maakten door de bossen, door en over de heuvels heen. De Laatste droegen naast geweren kepies en mutsen en reden met kleine en zeer vinnige tanks die in één zwiep konden draaien. De kanonnen keken naar alle kanten.
Vaak viel er heel veel ritselend zilverpapier uit de lucht om de radar systemen te verstoren. We raapten zilverbandjes op om van alles mee te maken, vooral zilveren kruisjes die we nu nog als schatten bewaren. Soms viel er zelfs een tank met benzine zo maar uit de lucht en dan maar benzine hamsteren, voor wat?

De vliegende bommen waren de verrassing. Honderden zilver glinsterende zware vliegtuigen vlogen in formaties naar Engeland over onze hoofden heen. Dreiging! Niet alleen snelle en in de lucht vechtende jagers zorgden voor angst in heel ons lichaam. Die speciaal ronkende vliegende bommen V1 en later V2's zorgden voor heel veel angst in heel de dorpsgemeenschap. Dat waren akelige speeltuigen die over ons heen bromden en soms stil vielen, zelfs zonder geraakt te zijn door een van die wel duizenden lichtflitsende obussen die er op afgevuurd werden. Als ze stil vielen werd het akelig stil. Dan werd het pas gevaarlijk want dan gingen ze op ons vallen. We kropen onder tafel en soms zagen we ze zelfs vallen, één op een rij huizen en één op de toen met wegen bezaaide berg die eigenlijk maar een heuvel was. Achteraf sleurden we aan een touw blinkende stukken van deze bom naar huis. Later werden deze stukken opgehaald door…?
Doden werden geteld en er was een kind bij. S’ nachts sliepen we soms in een schuilkelder onder de grond. Nu niet om ons te verstoppen maar om ons te beschermen tegen rondvliegende kogels en vallende bommen. We mochten niet praten. Het moest stil zijn, volledig stil. Misschien was dat wel om beter te horen waar er geschoten werd en waar de bommen vielen. Het was alsof we mekaars hart hoorden bonzen van de schrik. Bij de bombardementen op Leuven stonden we op straat, achter een gevel toe te kijken, te luisteren en angstig te zijn.

Er werd een jonge student zo maar doodgeschoten in de tuin van het ingenomen kasteel en in het water geworpen….
De bevrijding kwam en toen vielen er pas grenzen weg.
www.jovakan.nl
nl.knm.nl
bevrijding
bevrijding
Mannen en vooral vrouwen werden op camions gegooid en er werd veel in de lucht geschoten. We waren bang dat de kogels terug naar beneden zouden vallen en ons raken. Huizen van buren werden in brand gestoken. En we weenden. We verzamelden hulzen van kogels, grote en kleine. We hebben ze nog. We verzamelden om te overleven en we verzamelen nog!
We leefden nog . We leven nog. Een ander leven begon zonder vijanden of toch niet?
En toch maakten we er een goed leven van, vol vooruitgang!
Hoor jij ook daar bij?
Gefeliciteerd want wij waren superhelden?
Of toch niet?
Want de gesneuvelde helden liggen op het kerkhof en worden herdacht. Ons herdenken ze niet want we overleefden en we leefden nog goed ook! Misschien is het ons gewoon overkomen en hebben we het allemaal ondergaan.Als kind werden wij gewapend met allerlei gevoelens en dromen, nachtmerries en mooie dromen. En we dromen en hopen nog steeds, de toekomst te gemoed!
Dit was een impressie van mijn eerste zeven levensjaren.
Op de V – dag, 8 mei 1945, einde van de oorlog werd ik zeven en ik plantte een zelfgemaakt vlaggetje in de voortuin.
Al de jaren voordien was ik nog niet tot de jaren van verstand gekomen. Maar toen , op mijn zevende verjaardag, op de V - dag kwam ik tot de jaren van discretie en verstand.
Een impressie van intimiteit en samen zijn in ons gezin, samen tegen die boze en toch boeiende uitdagende en goede wereld, houd ik voor mezelf. Het was goed zo!
Op mijn zesde levensjaar begon ik te leren en te studeren en hield dat vol tot op de dag van vandaag. Wellicht komen nu de jaren van wijsheid en verstand....
Fons Verhoelst Pellenberg 29 december 2005
*
Sint Pieterscollege
Een impressie van mijn college jaren in het "Kot",
Het Sint Pieterscollege in de Minderbroederstraat in Leuven in de vijftiger jaren!
Laat ik beginnen met een overzicht van "het professoren corps" met naam, toenaam en een kwaliteit. Een eerste impressie! Ik doe aan vrije associatie! Dit waren de toon aangevende figuren in die extreem en uitsluitend mannenwereld. En toch studeerde ik er graag en voelde ik er mij thuis.
De Eerwaarde Heren nog met soutane en witte rechtopstaande col:
Kanunnik Hofkens Jef, directeur, een stijlvolle en stille figuur; Claesens Albert, de "Chic", een soms arrogante leraar maar goed van hart; Cornelis, de "Lemme" de man van het internaat; De Munter, de "Platte", een muzikale figuur die soms flauw uit de hoek kon komen; De Poorter Frans, de "Punt", een schimmig iemand, proost in de KSA; Laermans Juul, de "Laere" of "Zwarte Juul", een ernstige lesgever; Mariën, de "Marie", afstandelijke en nobele figuur; Missoul Karel, de "Soele", sport was alles voor hem; Hamels, zeer stille figuur, proost in de KSA; Meylemans, muziek was alles voor hem; Meyer Raymond, de "Citroen", voor mij de KSA in persoon, zeer inspirerend; Olieslagers, den "Olie", soms cynisch en vernietigend voor zijn leerlingen; Rooms, de "Crème"; Schrijvers Alfons, de "Snep", veelal veeleisend en bestraffend maar een goed mens;Timmermans, "Pallieter", altijd senior; Van Dijck August, "Patatje", ja patatje; Van Nuffel Frans, den "Tuf", gestileerd en twee centimeter groter dan zichzelf. Ook proost in de KSA; Van Poucke, steeds bereid om met zijn sleutel je handen uit je broekzak te timmeren; Verboven, "Bomma"; Van Doorslaer, de econoom in zijn boekenwinkeltje; Van der Weghe Lodewijck, den "Bink", soms wat vadsig; Van den Wijngaert Jozef, de "Schorre", de ernst zelf maar ook erg spiritueel; Wellershausen Gerard, de "Weller", lieve man, vertelde over zijn reizen en was erg bezielend en attent. (Rik Struyven bedankt voor de geleverde informatie!)
Enkele opvallende lekenleerkrachten die ik mij herinner, de nieuwkomers in een nog uitsluitend klerikale wereld.
Nackaerts Hein, leerde ons wel te spreken in het Nederlands; de Ligne, leerde ons Franse eloquentie; De Keyzer Emiel, bereidde zich voor op zijn journalistieke loopbaan in Amerika; Swinnen Karel, liet zien de hij pedagoog was; Roels gaf les in de lagere school van het college maar was zelfs bij de humaniorastudenten bekend, Peeters, was een nieuwkomer met Amerikaanse allures, hij gaf dan ook Engels; De Maagd, wat een naam, was dé turnleraar op de speelplaats en in de grote feestzaal. Hij zorgde zelfs voor enige paniek door voor het examen de verzorging van onze nagels te controleren en daarop ons punten te geven in het laatste jaar van de humaniora: Vrancken, de "Rosse" doceerde wiskunde alsof hij niet anders kende; Frederickx, de "Free" de leraar met de fiets en zal altijd op de fiets gezien worden, jaren lang tot op heden; Haven;
Enkele opvallende medestudenten hogere jaars: Roger Dillemans, de latere rector van de KULeuven;Marc Eyskens, prof. aan de KUL. en minister; Maurice Pinnot, Dolf Cauwelier, Jan Dequeker, Prof. aan de KUL. en Reumatoloog;
Een paar van mijn beste vrienden: Freddy Van Nerum,Bert Van Ishoven, Jan Verelst,....
Ik ga verder met mijn impressie over onze collegetijd.
Wij dachten en deden alsof we reeds aan de Universiteit studeerden! Hoe kan het ook anders met zoveel proeflessen van aggregatiestudenten die les kwamen geven met een heel gevolg van universiteitsprofessoren. Verder studeren aan de universiteit was de grootste evidentie. We studeerden dan ook vanuit de evidentie dat van ons verwacht werd dat we het goed deden en dat we klaar zouden zijn voor de grote stap in die boeiende wereld van verder studeren en onderzoek aan de universiteit.
We brachten jaren door in een uitsluitend mannenwereld. Ik herinner mij geen enkele vrouw in het college. We droomden wel van de meisjes langs de andere kant van de Dijle (dachten we maar in realiteit aan dezelfde rechteroever), het Paridaans met zijn zovele maagdekens. Eens buiten de college muren konden wij een glimp opvangen van de nog in uniform uitgedoste meisjes. En op de trein was het dagelijks grote verbroedering of verzustering. Maar ook op straat werden wij in de gaten gehouden en op de trein hadden we een gescheiden wagon voor jongens en voor meisjes! Tijdens ons laatste jaar hielden wij onze eerste fuif met de meisjes op de "Oude Markt", toen al! Ook de welsprekendheids toornooien waren gemengd! Met enkelen mochten we deelnemen en de kleuren van het college in persoonlijke naam verdedigen.
In deze nog extreem Katholieke wereld was een dagelijkse mis verplicht. Als je betrapt werd dat je geen mis bijwoonde werd je gestraft. Jaren liepen we binnen bij de Dominicanen in de Justus Lipsiusstraat waar we eerst voorbij "het lief van Justus Lipsius" moesten passeren. Zij stond te wachten op haar verloofde, een "Engelsman" die na de oorlog niet was terug gekeerd. Daarna passeerden we altijd dezelfde meisjes die ook naar school gingen. Maar zij liepen niet binnen in de kerk waar wij enkele minuten verwijlden.
Er waren internen en wij waren externen. Iedereen speelde het spel van het "kot": "jeu". Een keihard "jeuballeke" werd met alle kracht en zo slim mogelijk met de blote vlakke hand richting muur geslagen. Oh wee als je dat op verkeerde plaatsen insloeg. Het kon echt pijn doen! Maar winnen wilden we. Het enorme gebouwen complexs was een doolhof van klaslokalen en verborgen plekjes.... De ingang bevond zich in een statig gebouw met prachtige traphal. In het tuintje kwamen we niet. Op zolder hadden we vergaderlokaaltjes waar we zelfs klassieke muziek gingen beluisteren en bespreken! De Dijle stroomde naast de prachtige gebouwen en scheidde ons van het Paridaens waar het rijk van de meisjes zich in onze dromen afspeelde. Het water was toen nog niet vuil maar wel veel te diep (en het is dus niet eens waar)!
Enkele van ons waren of werden idealisten. Dit uitte zich niet alleen in het feit dat we met enkelen ABN gingen spreken maar ook lieten enkelen onder ons zich meetronen in de wereld van de KSA waar de "Rechtse Orde" toen hoogtij vierde. Als jong knaap en knaap werden we uitverkoren om eerst "page" en nadien "schildknaap" te worden. We gingen elk jaar op kamp en werden leider van de "jongknapen", de "jong hernieuwers" en de "hernieuwers" en ik schopte het zelfs tot bondsleider van de grootste bond van Vlaams Brabant met meer de 300 leden. We wilden hernieuwen en op het einde van de humaniora werden we zelfs bij een nachtwake in een heel ritueel tot ridder geslagen, echt waar! Heel veel vorming en het ingewijd worden in het toen nieuwe milieuwerk vroeg vele vormingsweekenden en studiedagen. Het uniform, de vlaggengroet, de optochten, de massa bijeenkomsten en de bijhorende strijdliederen waren toen deugddoend en inspireerden ons om onszelf te beschouwen als Vlaamse intellectuelen die alles gingen vernieuwen. Later bleven we vrienden en "broeders" in "Renovabis".
Van uit de KSA op het college namen we ook deel aan de allereerste Europa kampen en Europese ontmoetingen tussen studenten van Frankrijk, Duitsland, Engeland en Vlaanderen waarbij wij met onze talenkennis sterk aanwezig waren in de ontwikkeling van de Europese gedachte. We kwamen samen in Niederalfingen (samen met E.H. Meyer, Johan de Graeve, Michel Dumalin, Wilfried Swinnen en ik) , Geneve (samen met Bert Van Ishoven), Dortmund, en Parijs, waar Pater Anton Busé van Diest verbleef. Hij was daarbij één van de inspirerende figuren. We maakten vrienden in heel Europa.De JEC (Jeunesse Etudiante Catholique) werd toen een begrip.
"De allereerste Europese ontmoeting in:
Marienburg
Niederalfingen
Duitsland in 1954"
We speelden toneel, zongen in koren, leerden ons in het publiek verwoorden. Zo speelde ik mee in een radioluisterspel waar ook Jan Van Rompaey zijn eerste radio optreden deed. Jan was een paar jaar jonger, maar was toen reeds een haantje de voorste. Heel veel medestudenten hebben ieder op een eigen manier een bijzondere plaats gevonden in het publieke leven!
Deze jaren, achteraf bekeken, in een toch wel merkwaardige wereld, waren mooie jaren . Ik heb daarvan genoten en ik denk er met veel plezier aan terug . Ze hebben ons voor een deel gemaakt tot wat we geworden zijn nadat we er ons voor een groot deel van bevrijd hebben!
Fons Verhoelst 28 februari 2006
fonsverhoelst@skynet.be (graag verbeteringen mailen!) www.verhoelst.com
Vandaag, 6 mei 2006 bezocht ik het college opnieuw. Het was "opendeurdag". De rechter vleugel van de gebouwen was identiek aan toen. Alleen, helemaal links, op de plaats waar vroeger een kerk van de S.J stond, was er een sportcomplex, met zwembad, bijgebouwd. Ik had eerst getypt "zwembed". Waarschijnlijk komt dat omdat de grote vernieuwing en verwarrende ervaring was dat overal en op alle plaatsen vrouwelijke leerkrachten en half blote jonge meisjes rondliepen, leerlingen van de school!!! Wat hebben wij toch gemist!? of toch niet!? Ik heb in elk geval mooie videobeelden gemaakt. Moest iemand van u nog foto's of filmpjes hebben van "de tijd van toen" zou ik het enorm waarderen mocht ik ze kopiëren en er een compilatie van maken!
eigen foto 6 mei 2006
Volgend jaar, 2007 vieren wij ons vijftig jaar afgestudeerd zijn in het college, kom je meedoen!?
Geeft u een seintje fonsverhoelst@skynet.be
E
en kijk op de plaatsen waar ik woonde en mijn adressen doorheen mijn levensloop- 1938 tot 1947: Geboortehuis: Rotselaar - Heikant, Beversluis 19 (nu Gildenstraat)(huis gekocht door mijn ouders in 1926)
- 1947 tot 1952: Rotselaar - Heikant, Beversluis 29 (nu Gildenstraat) (500m verder dan 19 maar, identiek zelfde huis. Het was het ouderlijk huis van mijn vader gebouwd in 1906)
Mijn
adres in mijn agenda geschreven door mijn oudste broer, overleden op 13 juli
1955.
en 50m verder
- 1952 tot 1963: Rotselaar - Heikant, Gildenstraat 33 ( huis door mijn ouders gebouwd) en 1957 tot 1963 Mechelen (op kamer)
- 1963 tot 1965: Leuven, Heilige Geestcollege, Naamsestraat 40 (op kamer)
- 1965 tot 1968: Leuven, eerst 3 maand Vital Decosterstraat en dan 3 jaar Brabançonnestraat 112 (op kamer, gelijkvloers met tuintje!)
- 1968 tot 1970: Haasrode, Parkstraat 152/2 op de Sint Petrusberg (in een appartement)
(29-08-1970: verhuis naar Leuven)
- 1970 tot 1976: Leuven, Bondgenotenlaan 3
- 1976 tot op heden: Pellenberg, Kerkweg 10 (gebouwd in 1975) en Leuven , Bondgenotenlaan 3
